Анаероб микрофлорани емлаш ва антибиотикларга сезгирликни аниқлаш (анаероб маданияти, мунтазамлик. Бактерияларни аниқлаш ва сезувчанлик)

Йирингли-яллиғланиш жараёнларида анаероб флорани аниқлаш. Анаероб микроорганизмлар инсон танасининг normal микрофлорасининг мутлақ кўп қисмини ташкил қилади. Аммо маълум шароитларда улар оғир йирингли-яллиғланиш касалликларининг сабаби бўлади. Лезённинг жойлашувидан қатъи назар, улар лезённинг чириган табиати, газ ҳосил бўлиши туфайли умумий характерли клиник кўринишларга ега. Анаероб инфекцияларнинг аксарияти ендоген бўлиб, кўпинча уларнинг табиий яшаш органларига, ошқозон-ичак трактига, генитоурия тизимига ва юқори нафас йўлларига таъсир қилади. Фақат аниқ ташхис оқилона терапияни оқлашга ва потенциал ҳалокатли инфекцияни йўқ қилишга имкон беради. Изоляция қилинган патогенлар: бактероидлар, веилонелла, еубактериялар, пептострептококклар, актиномицетлар, фусобактериялар, клостридия, превотелла, гемелла, бифидобактериялар, порфиромоналар, пропионобактериялар. Тадқиқот учун Material: бўшлиқлардан аспиратлар( масалан, бачадон бўшлиқлари), қорин ва плевра бўшлиқларидан биологик суюқликлар, хўппоз ва флегмонадан йирингли таркиб; миёзит ва миёнекроздаги тўқима бўлаклари (унга бириктирилган tampon ёрдамида углерод муҳитига бир бўлакни чуқур ботириш орқали), яраларнинг пастки қисмидан ажратилган; сафро; seminal суюқлик (простата сири).

Тадқиқот антибактериал дорилар билан даволанишни бошлашдан олдин ўтказилади. Анаероблар учун екиш билан бир вақтда, аероб шароитида микрофлорани екишни буюриш тавсия етилади (446 ёки 465 ёки 472 ёки 474-сонли тестлар ва бошқалар., жараённинг локализациясига қараб), стаканга алоҳида стерил tampon билан smear қилинг ва микроскопик текширувни тайинланг (445-сонли тест). Агар тадқиқот актиномицетлар ва клостридиумни аниқлаш учун ўтказилса, бу йўлланма шаклида қайд етилиши керак.

Чуқур тўқималарнинг йирингли инфекцияси: қорин бўшлиғи хўппози, ўпка хўппози, плевра емпиемаси, тос бўшлиғидаги хўппозлар, тери ости хўппозлари, ампутациядан кейин думғаза инфекцияси, простата хўппози, конъюнктивит, aorta шунтлари инфекцияси. Клостридиал инфекциядан келиб чиққан холецистит. Тери ва юмшоқ тўқималарнинг инфекцияси: селулит, параректал хўппоз, диабетик оёқ яралари. Йирингли миёзит. Клостридиал миёнекроз (газ гангренаси). Клостридиал септикемия. Бачадоннинг клостридиал инфекцияси (айниқса септик Абортдан кейин), йўғон ичак ёки ўт йўллари. Periodontal хўппоз.

Тадқиқот натижаларининг талқини даволовчи шифокор учун маълумотларни ўз ичига олади ва ташхис емас. Ушбу бўлимдаги маълумотлар ўз-ўзини ташхислаш ва ўз-ўзини даволаш учун ишлатилиши мумкин емас. Тўғри ташхисни шифокор ушбу текширув натижалари ва бошқа манбалардан керакли маълумотлардан фойдаланган ҳолда қўяди: анамнез, бошқа текширувлар натижалари ва бошқалар. Ўсишнинг йўқлиги ёки мавжудлиги ҳақида маълумот берилади. Ижобий натижа бўлса, антибиотикларга сезгирлик аниқланади. Натижани талқин қилиш: одатда, екиш пайтида ўсиш бўлмаслиги керак.